Nowa edycja gry zaczyna rozkręcać się na dobre. Gracze muszą po raz kolejny zapłacić niemałą sumę, aby zagrać… no właśnie, w co? Czy dla typowego, niedzielnego gracza, który ma niewiele styczności z Ultimate Team, jest tu coś nowego? Znam odpowiedź – i muszę rozczarować naczelnych krytyków gier od EA – tutaj naprawdę są pozytywy. I nawet nie wiem, czy nie przeważają one nad słabymi stronami gry.

Rozgrywka

Najmniej pewny punkt w każdej wrześniowej recenzji. Ten akapit mógłbym edytować w zasadzie przez dobre kilka miesięcy, ponieważ EA słynie z wprowadzania sporych zmian i poprawek w samej rozgrywce. Nie wiem, czy będzie tak i w tym roku, bo szczerze powiedziawszy, bardzo łatwo przeniosłem się z FC 24 na FC 25. Gameplay zdaje się być dość podobny, nieźle wchodzą strzały finezyjne, “fałsze”, poruszanie się też jest równie przyjemne. Choć oczywiście z pewnym dużym minusem, który jak na razie, przynajmniej u mnie – utrudnia grę. Chodzi o sporego input laga, czyli opóźnienie w poruszaniu się. Poza tym, zmieniły się trochę podania – trzeba przyznać, że teraz jest większe prawdopodobieństwo, że będą one niecelnie, bądź niezależnie od nas piłka będzie szła po jakimś koźle. Oczywiście, do samej rozgrywki wprowadzone zostały znaczne ulepszenia pod kątem nowych taktyk i ról dla piłkarzy, o czym trzeba opowiedzieć trochę szerzej.

FC IQ – taktyczna rewolucja, jakiej nie mieliśmy

No właśnie – rewolucja. Tutaj to słowo nie jest ani trochę przesadzone, bo zmieniło się naprawdę wszystko. Zacznijmy od tego, że nasza drużyna o wiele bardziej zależy od tego, jaką taktykę ustawimy. Taktyka w piłce nożnej dzieli się na dwie części – w fazie gry bez piłki i z piłką. Korzystając z nowej technologii FC IQ możemy dowolnie ustawić piłkarzy w obu tych fazach gry.

Najlepsi piłkarze mają nawet kilka ról oznaczonych plusem (+) lub dwoma plusami (++), które dopasowane są do ich prawdziwych boiskowych umiejętności. Nie znaczy to oczywiście, że nie będziemy mogli użyć innych ról na danym piłkarzu – po prostu bez tych “plusów” będzie się on spisywał zwyczajnie gorzej. 

Właśnie dzięki FC IQ możemy skuteczniej ustawić swoją drużynę w każdej fazie. W fazie gry z piłką podobają mi się taktyki z obiegającymi schodzących napastników wahadłowymi, albo też zwiększanie ilości środkowych pomocników za sprawą przeniesienia do środka pola bocznego obrońcy. Jest tego tyle, że naprawdę trzeba samemu się tym pobawić. I o dziwo, to naprawdę działa, tylko pytanie – jak FC IQ wpłynie na rozgrywkę na najwyższym e-sportowym poziomie? 

Rush. Tylko nie myślcie, że to “podróbka” VOLTY!

Do FC 25 zawitała bardzo przyjemna nowość w postaci trybu Rush – zabawa 5v5 – w drużynie czterech piłkarzy z pola plus bramkarz. Można się nim bawić w różnych sekcjach gry, ale ja testowałem go w Ultimate Team, i przyznam szczerze, że jest to naprawdę bardzo przyjemna zabawa. Oczywiście do czasu, gdy trafimy w drużynie na graczy, którzy ciągle się kiwają i nie mają ochoty grać zespołowo. Jest to świetny tryb do gry ze znajomymi, a trzeba w dalszym ciągu zaznaczyć. Mecz trwa 7 minut, a za zwycięstwa dostajemy punkty Rush, za które możemy odblokować PD do naszej sezonowej przepustki. Co ciekawe, PD możemy zdobywać w różnych trybach gry, a wszystko liczy się do jednej sezonowej przepustki, która pozwala nam odblokowywać przede wszystkim nagrody w Ultimate Team. 

Ultimate Team. Stara bieda!

Muszę wspomnieć oczywiście o Ultimate Team, choć dla mnie słynny “FUT” z grubsza pozostał taki, jakim zostawiałem go w FC 24. Oczywiście – trochę się pozmieniało. W grze nie ma już kart kontraktów, a o duplikaty nie musimy się martwić – mamy teraz magazyn duplikatów, o który społeczność usilnie prosiła od lat. Pomieści on aż 100 kart i uważam, że to świetna nowość, która powinna być dodana już dawno temu. Poza tym, świetną częścią UT jest także Rush, o którym przed chwilą wspomniałem.

Co mnie martwi? Przede wszystkim niepokoi mnie to, że wysoko ocenione karty po raz kolejny wchodzą z impetem do gry jeszcze we wrześniu. Julian Alvarez otrzymał specjalną kartę w wydarzeniu związanym z Ligą Mistrzów, która otrzymała aż 6 oczek do oceny ogólnej. Z 84 do 90 overalla jeszcze we wrześniu. To są tak zwane “cuda” EA SPORTS, których chyba nikt nie zrozumie. Martwią także “momenty”, które miały być przyjemną częścią Ultimate Team, a tak naprawdę niemal nikt nie wykonuje umieszczonych w nich zadań. Tryb nie wypalił, ale tylko i wyłącznie przez lekkie porzucenie tematu przez EA. 

Kariera. Można się pogubić?

Sporo zmian doszło też w trybie kariery. Przede wszystkim to, co rzuca się w oczy – nowe menu, o którym powiem trochę później. Naszą uwagę przykuwają nowe social-media w grze, gdzie możemy czytać o plotkach m.in. z rynku transferowego. Swój udział w FC 25 ma też postać słynnego dziennikarza Fabrizio Romano, który ogłasza “here we go”, gdy transfer jakiegoś zawodnika jest niemal pewny. 

EA SPORTS wprowadziło także ikony do trybu kariery. Mamy do wyboru jedną z kilku ikon (w wersji Ultimate jest to m.in. Ronaldo, Henry czy Pirlo) i możemy nią rozpocząć karierę w dowolnym klubie. Nawet w jakiejś polskiej ekipie! 

Do kariery zawodnika zostały dodane “historie pochodzenia”. Trzy ścieżki, każda z własnymi zaletami i wyzwaniami, poprowadzą Cię przez początek Twojej kariery, przynosząc różne możliwości i nowe podejścia do kariery gracza.

Możemy zacząć jako cudowne dziecko pochodzące z legendarnej rodziny piłkarskiej, aby udowodnić, że potrafisz przetrwać presję związaną z tą rolą i stworzyć własne dziedzictwo, jednocześnie wynosząc swoje słynne nazwisko na wyższy poziom. Możemy także grać jako osoba o skromnych początkach, ale z niewzruszonymi marzeniami i mnóstwem talentu. I wreszcie, możemy rozpocząć swoją podróż jako zawodnik, który zaznał chwały futbolu najwyższej klasy, ale doznał kontuzji zagrażającej jego karierze i teraz powraca. 

A, i jeszcze mniejszy smaczek, ale na pewno zainteresuje pewne grono fanów – od teraz można także grać karierę wybraną piłkarką bądź zostać menedżerem żeńskiej ekipy. Myślę, że to na pewno urozmaicenie na ewidentny plus, choć zaraz na pewno znajdą się osoby, które będą ten pomysł… delikatnie mówiąc… krytykować. 

Menu. Ogromny zawód

Menu, a przede wszystkim jego działanie, jest dla mnie największym rozczarowaniem całej gry. Bardzo często potrafi się zwiesić, przy odbieraniu nagród z przepustki sezonowej potrafi zglitchować się, co zmusza do resetowania gry. Nie można także zbyt szybko dodawać piłkarzy, choćby do SBC, właśnie przez powolne reagowanie menu na nasze polecenia. Dla mnie to największa pomyłka nowej gry, jest to coś, co naprawdę potrafi uprzykrzyć życie. 

Mimo wszystko, menu przeszło sporą rewolucję w trybie kariery, o czym tylko wspomniałem wcześniej. Wygląda ono już bardziej jak menu z Ultimate Team. Choć jest w nim sporo różnic, to znajdziemy wspólne punkty zaczepienia, które ujednolicają poruszanie się po interfejsie gry i zarządzanie wszystkim. Sami zobaczcie, że wygląda to zupełnie inaczej. I dla mnie też o niebo lepiej. Trzeba się po prostu przyzwyczaić. 

Na końcu coś, na co jako redaktor czekałem

Nowy system powtórek. Wreszcie! W końcu można za jego pomocą nagrać fajne filmy, pokazać bramki z odpowiedniego kąta, czy zrobić zdjęcia piłkarzom z dowolnego ujęcia. To oferuje nowy system powtórek, który naprawdę jest czymś, czym zaskoczyłem się już podczas testowania gry w wersji beta. Można robić zdjęcia niemal jak aparatem fotograficznym, opcji jest od groma, ale myślę, że może to być dobra zabawa dla kogoś, kto lubi uwieczniać swoją przygodę – np. w karierze. Spójrzcie sami!

fot. https://fifauteam.com

Cena i zakup. Czy warto? 

A teraz najtrudniejsze. Nie powiem Wam czy Warto, ale powiem od siebie co nieco. Gra mimo wszystko jest droga i trzeba już teraz wydać na nią około 320 złotych. Przyznam – FC 25 najlepiej smakuje na świątecznej promocji, choć wiadomo, że najbardziej stracą na tym gracze Ultimate Team. Dlatego jeśli jesteś niedzielnym graczem, bądź grywasz karierę – poczekaj do grudnia, a stosunek jakość-cena na pewno Cię usatysfakcjonuje. No, i mam nadzieję, że do tego momentu będą naprawione wszystkie bugi!

Artykuł FC 25 – pierwsze wrażenia, recenzja pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Pablo Gavira to młody, dopiero co kiełkujący hiszpański piłkarz, który od lat zasila szeregi FC Barcelony. Od juniorów, aż po pierwszą drużynę, do której wspiął się już w wieku zaledwie 17 lat. Mimo strasznej kontuzji, która go dopadła, dostał on pięknie wyglądającą, specjalną kartę w wydarzeniu “Versus”. Nawet dwie karty – lodową, oraz ognistą, które różnią się nieco statystykami, stylem gry+ oraz gwiazdkami sztuczek. I obie z tych kart można dalej zdobyć dość tanim kosztem poprzez drogę Wyzwań Budowania Składu, które naprawdę nie obciążą znacząco naszych klubowych zasobów. Do testu – ale i także po prostu do mojego składu – wybrałem tą pierwszą wersję – lodową. Jak prezentuje się ona na papierze?

Karta na papierze

Okiem zwykłego gracza, Gavi na papierze prezentuje się pewnie dość przeciętnie. Patrząc na statystyki, to niczego nie ma specjalnie za wiele – nie jest wybitny ani w obronie, ataku, czy też samym bieganiu. Chociaż tempo ocenione na 84 to wcale nie jest zły wynik, tak tego strzelania czy fizyczności teoretycznie może po prostu brakować. Wybitnie wyglądają statystyki podań i dryblingu, co w środku pola jest w szczególności ważne – i uwierzcie mi, później opowiem Wam, że te dwie statystyki naprawdę czuć. Na karcie sztuczek i słabszej nogi Wam nie pokażę, ale jest to także ewidentny plus niebieskiego, czy nawet czerwonego Gaviego. Ta “lodowa” wersja ma 4 gwiazdki sztuczek i 5 słabszej nogi, co idealnie sprawdza się w składach tych, którzy ponad niezwykłe umiejętności i tricki cenią sobie ponadprzeciętną precyzję w każdej sytuacji. 

Style gry

Style gry to także ewidentny atut karty młodego Hiszpana. Jest ich aż osiem, a z racji, że niemalże wszystkie są dość użyteczne, sprawiają, że pozyskanie tego piłkarza drogą WBS jest jeszcze bardziej atrakcyjne. 

• Incisive Pass+ – maksymalna prędkość i precyzja podań.
• Long Ball Pass – zwiększona dokładność i szybkość podań lobem i przerzutów.
• Tiki Taka – umiejętność wykonywania trudnych podań po ziemi po raz pierwszy z dużą dokładnością, z użyciem tylnych pięt, jeśli to konieczne. Krótkie podania po ziemi są niezwykle celne.
• Slide Tackle – umiejętność zatrzymania piłki u stóp gracza podczas wślizgu.
• Rapid – zwiększona prędkość podczas sprintu z piłką, zmniejszone ryzyko błędu podczas sprintu lub odbicia piłki.
• Flair – zwiększona dokładność sprytnych podań i strzałów.
• First Touch – mniejsza liczba błędów przy chwytaniu piłki i szybsze przejście do dryblingu od pierwszego kontaktu.
• Relentless – zmniejszono utratę zmęczenia podczas gry i zwiększono regenerację zmęczenia w przerwie.

Test w samej grze

No cóż, to od ogólników i informacji podanych na papierze, czas przejść do faktycznej recenzji. Przede wszystkim jest to ponadprzeciętny i bardzo poprawny pomocnik. Gavi w wersji “lodowej” jest do bólu uniwersalny – ze stylem gry “motorniczy”, można na nim z pewnością polegać w ataku, rozegraniu, a od biedy i w defensywie. Wszędzie daje sobie radę, ale z pewnością najlepszy jest w podaniach i rozgrywaniu piłki. U mnie funkcjonuje to perfekcyjnie. To, jak szybko dzięki swoim gwiazdkom sztuczek, stylowi gry+ a także statystykom podań, Gavi potrafi uruchomić skrzydłowych czy napastnika, jest wprost niesamowite. To jest największy atut tej karty. Trzeba oddać mu także świetny drybling, wystarczającą ilość gwiazdek sztuczek oraz genialną zwinność. Tu działa wszystko bez zarzutu, a Hiszpan potrafi zrobić naprawdę niemało dymu w środku pola. Oczywiście, poza plusami, jest się także do czego przyczepić. Karta byłaby absolutnie kompletna, gdyby piłkarz miał nieco więcej siły, był inaczej zbudowany i miał trochę więcej umiejętności w defensywie – ale jest to typowy, techniczny piłkarz, więc nie chcę się tutaj do tego ogromnie czepiać. W ofensywie brakuje mu czegoś “wow” w postaci dobrego uderzenia – nie chcemy nim raczej szukać uderzeń z dystansu, a jeśli zdobywa już jakieś bramki, są to zazwyczaj gole wbijane “na pustą”. 

Cena i wymagania

Gavi dostępny jest w dwóch wersjach ocenionych na 88 – niebieskiej i czerwonej. Obie dostępne są w wyzwaniach budowania składu, jednakże dziś skupiłem się na tej “lodowej” wersji. Wymagania są świetne – to zaledwie trzy składy ocenione na 87, 86 i 84, przy czym nie potrzeba kart “w formie”. Za całość od zera zapłacilibyśmy 230 tysięcy monet, co myślę, że jest bardzo rozsądną opcją i dobrym wyborem do wielu składów w Ultimate Team. 

Artykuł Kataloński wojownik – jak w grze spisuje się Pablo Gavi (88)? pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Dembele to obecnie ciągle wielki talent w piłce nożnej. W tym okienku transferowym zamienił Barcelonę na PSG, co obiło się szerokim echem w piłkarskim świecie. Jego gra w poprzednim sezonie potrafiła zadziwiać, więc otrzymał on aż +3 do swojej oceny w EA SPORTS FC 24 względem poprzedniej edycji. W ubiegłym roku był horrendalnie dobry, a jak jest w FC 24?

Karta na papierze

Francuz na papierze wygląda bardzo dobrze, a nie jest to jego najlepsza karta w tej edycji (posiada on już lepszą wersję – RTTK). Nasze oczy jako pierwsze widzą przede wszystkim bardzo wysokie tempo, które wynosi aż 93. To świetna statystyka jak dla skrzydłowego. Inne ważne statystyki to także strzały, podania czy drybling – Dembele nie zawodzi w żadnej z nich. Oczywiście, strzelanie można trochę podrasować, jednakże podania i drybling stoją na bardzo dobrym poziomie. Szczególnie wewnątrz tej ostatniej statystyki możemy zobaczyć zdumiewające liczby – 90 zwinności, 81 równowagi, 89 samego dryblingu. Jeśli patrzeć na gwiazdki, to też nie ma się czego czepiać. Dembele ma 5 gwiazdek sztuczek i słabszej nogi, więc nie ma dla niego praktycznie ograniczeń. Teoretycznie powinniśmy obawiać się jego fizyczności wynoszącej 57, ale bez obaw – nie jest ona tak potrzebna, jak wielu może sądzić.

Na papierze jest dobrze. Nawet bardzo dobrze. Ale jak się do tego ma jego gra?

Style gry

Dembele może pozytywnie zaskoczyć także swoimi stylami gry. Posiada on chyba najważniejsze cechy dla skrzydłowego i realnie czuć, że przekładają się one na grę. Posiada on także jeden Styl gry+, więc w jednym z nich jest perfekcyjny. Oto wszystkie style gry, które posiada na swojej złotej karcie:

• Rapid (Styl gry+) – maksymalnie zwiększona prędkość podczas sprintu z piłką, maksymalnie zmniejszone ryzyko błędu podczas sprintu lub odbicia piłki.
• Flair – zwiększona dokładność sprytnych podań i strzałów.
• Trickster – zdobądź możliwość wykonywania unikalnych sztuczek technicznych.
• Quick step – przyspiesza szybciej podczas eksplozywnego sprintu AcceleRATE 2.0.

Wrażenia z gry

Dembele w nowej edycji gry jest tym samym Dembele, co rok temu. Niezawodny, niepodrabialny skrzydłowy. Jego tempo nie jest zakłamane w żadnym calu – jest bardzo szybki, potrafi wygrać wiele pojedynków biegowych. Doskonale radzi sobie też w dryblingu. Pomagają mu w tym jego style gry i styl biegania. Nie możemy czuć się ograniczeni także jeśli chodzi o sztuczki i gwiazdki słabszej nogi. Francuz ma je ocenione maksymalnie – 5*/5*. Po ponad dwutygodniowej przygodzie z Dembele trzeba oddać mu jedno – jest okropnie użyteczny. Nie wiem na jak długo, ale ma wszystko, czego potrzebuje gracz na jego pozycji. 

Cena

Na dzień 14.10.2023, cena za Dembele wynosi odpowiednio:

• Konsole: 165K
• PC: 170K 

Artykuł Niepowstrzymany drybler – jak spisuje się Ousmane Dembele? (86) pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Powiedzmy sobie szczerze – na taką kartę Lukasa czekaliśmy już długo. W sumie raczej tylko w nierealnych marzeniach, które jednak okazały się być całkowicie realne. Maszyna losująca EA SPORTS postawiła właśnie na Podolskiego, który w sumie był legendą jeśli chodzi o wczesne realia Ultimate Team. Mówię o FIFA 10, FIFA 11. 

Lukas otrzymał kartę ocenioną na 95, co w sumie oczywiście jak na jego dzisiejszy poziom gry jest oceną wyjętą “z kapelusza”, ale czy na tym etapie są już rozdawane jakiekolwiek normalne, uczciwe karty? To raczej ukłon ku niemieckiej społeczności, która Poldiego na pewno bardzo lubi i szanuje, a jest to poniekąd ikona reprezentacji naszych zachodnich sąsiadów, ale i także ważna postać w historii Bundesligi. W końcu nr. 10 w FC Koln jest zastrzeżony właśnie dla Poldiego. To jednak też miły smaczek dla nas – polskich graczy, bo jak wiemy, Lukas urodził się w naszym kraju, mówi po polsku i za wszelką cenę pragnął grać dla Górnika. To budzi respekt, a my to po prostu lubimy. 

Karta “Poldiego” na papierze

Podolski na swojej nowej karcie FUTTIES wygląda zaskakująco. Maksymalne gwiazdki i statystyki strzelania z pewnością robią wrażenie, czego nie można już powiedzieć o dryblingu czy tempie, które na dzień dzisiejszy jest po prostu słabe. Bez większych problemów nawet za darmowe zadania można wyciągnąć karty, które po prostu są szybsze i wpasowujące się w teorii w metę gry. Ale patrząc na samą kartę – jest ona po prostu dobra. 

Zachowanie piłkarza na boisku

Po rozegraniu wielu spotkań mogę stwierdzić, że Podolski ma wiele plusów i minusów. Zaczynając od tej złej strony, u mnie ewidentnie miał problem z przepychaniem się. Potrafili zatrzymać go teoretycznie słabsi obrońcy jak na ten etap gry, a on sam bardzo nieudolnie z nimi walczył. Na neutralny punkt mogę postawić tempo – o dziwo nie odstaje ono tak, jak wskazuje na to karta, jednakże nie jest to absolutnie nic nadzwyczajnego. Rozpędza się równie szybko jak i sam biegnie, więc balans i równowaga jest w tym przypadku zachowana. 

Czasami miewał problemy z dryblingiem, ale nie stawiam tego już na pierwszym miejscu do oceny – w końcu to środkowy napastnik. Ale jedynie czasami można było to odczuć, bo ewidentnie pięć gwiazdek sztuczek daje tej karcie mnóstwo mocy i chęci zabawy. Podobnie jak i pięć gwiazdek słabszej nogi, które w połączeniu ze statystykami strzeleckimi sprawiają, że uderzenie na bramkę w większości przypadków kończy się golem. W tym strzały z dystansu, a nawet teoretycznie słabsze już “power shoty”, które spod nogi Niemca są wprost mocarne. I właśnie w ten sposób wiele moich spotkań kończyło się wysokimi wynikami, w których Podolski potrafił strzelać po trzy, cztery, a nawet pięć bramek. Dodatkowo Lukas okazał się być także świetnym rozgrywającym, gdzie także za pozycją nr. “9” potrafił dobrze rozrzucać piłki. To od razu zmazywało mi wady, jakimi dysponuje Niemiec. A może jednak trochę Polak? 

Stosunek jakości do ceny – czy warto?

Powiedzieć “nie warto” w przypadku takiej karty z PKO BP Ekstraklasy to grzech i nieporozumienie. W końcu to gratka dla polskich fanów ligi, ale w szczególności Górnika Zabrze, bo takiego zawodnika można pozyskać tylko raz. Nie sądzę, że jakikolwiek piłkarz prędko dostanie podobnie mocną kartę co Lukas. Oczywiście – ma on trochę wad, ale patrząc na zalety i relatywnie niską cenę – to się po prostu niweluje. W końcu trzeba zapłacić za niego ledwie lekko ponad 150 tysięcy monet od zera, a patrząc inaczej – po prostu trzy składy – 84, 86, 87. Czysto obiektywnie – moim zdaniem warto. Spieszcie się, bo czas na wykonanie wyzwania jest do jutra (9.08.2023) do godz. 19:00!

Artykuł Najlepsza karta w historii PKO BP Ekstraklasy – Lukas Podolski (95)! pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Powiedzmy sobie szczerze – Lewandowski nigdy nie był zawodnikiem, który wpasowywał się w silnik gry. Będąc już kompletnie szczerym – jego wszystkie karty, poza tymi najczęściej niebieskimi – były po prostu niegrywalne od listopada. To fakt, z którym musimy się boleśnie mierzyć, bo nie do końca zawsze możemy wykorzystać szansę gry Polakiem w FIFA Ultimate Team. To znaczy się – możemy, ale nie tak, jakbyśmy chcieli.

Robert w swojej historii dostał wiele bardzo wysoko ocenionych kart – w tym dwie aż na 99. Obiema miałem przyjemność rozegrać pewną ilość spotkań i mam sobie wyrobioną o nich opinie. Były świetne, ale dalej nie na poziomie niżej ocenionych wtedy Ronaldo czy Mbappe. Teraz, gdy przetestowałem Lewandowskiego poczułem coś zdecydowanie innego. I wiem, czego to jest zasługa.

Karta na papierze

Patrząc na kartę naszego najlepszego piłkarza w historii, można by śmiało zaryzykować stwierdzenie – “90 tempa w czerwcu? Przecież on będzie kompletnie niegrywalny!”. Czy tak będzie, to faktycznie dowiecie się nieco później. Ale po kolei. Na karcie Roberta przede wszystkim wyróżniają się statystyki typowo strzeleckie. Jak na klasyczną “9” przystało, Robert ma najwyżej ocenione strzały w grze jako jeden z bodajże dwóch piłkarzy. Jest także nadzwyczaj silny i na karcie ma także dobry drybling. Ale jak wiemy, nie statystyki czynią kartę grywalną.

Drużyna do testu

Roberta Lewandowskiego przetestowałem w wariancie “4-3-3” z tym razem defensywnym pomocnikiem. Grałem także w wersji z ofensywnym pomocnikiem, ale ostatnim składem był ten z cofniętym Busquetsem – więc taki też Wam pokażę. Szczerze powiedziawszy to nie jest jakaś spektakularna drużyna – oczywiście jak na to, że jesteśmy już po wszystkich kartach “TOTS”. Drużyna nie jest spektakularna, ja nie jestem zbyt częstym i dobrym graczem, więc Roberta Lewandowskiego testowałem czymś takim na poziomie 6. dywizji w Division Rivals.

“Lewy” – niepowstrzymany!

Robertem rozegrałem jedenaście spotkań. Dziewięć z nich to spotkania na poziomie Division Rivals, z czego siedem meczów wygrałem. Musiałem zagrać jeszcze kilka meczów w Squad Battles aby dobić jakieś wyzwania, więc na statystyki Roberta patrzyłbym z lekkim przymrużeniem oka. Ale do rzeczy.

Lewandowski okazał się być nieposkromioną bestią w realiach Ultimate Team. Ten gość jest przede wszystkim tak dobry z racji, że na konsolach nowej generacji i PC może być “lenghty”. Przez to jego rozpędzanie jest znacznie lepsze, w szczególności przy prostopadłych piłkach. Ciężko, aby jakiś obrońca go wyprzedził. To jest jego największy atut, zaraz obok jego wręcz perfekcyjnych strzałów. Robert praktycznie nie pudłuje, a jeśli już – to bardzo rzadko. Pomaga mu w tym 5 słabszej nogi. Myślę, że jego wykończenie może być najlepszym w grze – oceniając go już po grze wspaniałymi kartami, takimi jak Eusebio, Puskas czy Mbappe. Siła i niezły wzrost także dodają tej karcie atutów sprawiając, że dobrze walczy w powietrzu, a także bardzo ciężko go przepchnąć. “Lewy” ma oczywiście kilka wad – na tym etapie gry EA SPORTS mogło dorzucić mu 5 sztuczek, których Polak chyba nigdy nie miał w historii FIFY. Niejako doskwierać też może jego zwinność, choć dla mnie nie jest to bardzo odczuwalne.

Statystyki Roberta Lewandowskiego (97) po rozegraniu jedenastu spotkań:

Warto pozyskać RL9?

Mogę napisać wielkimi literami – WARTO. Uważam, że ta wersja Roberta jest jego być może i najlepszą w dziejach FIFA Ultimate Team. Miał on już swoje genialne karty, ale sądzę, że ta jest tą najlepszą. Zapewne trochę koloryzuje z racji, że to nasz rodak – ale będąc naprawdę obiektywnym – on naprawdę daje radę. I przede wszystkim miałem “fun” z gry jego kartą. Za Polaka musimy wydać około 200 tysięcy monet, co nie jest jakąś wygórowaną kwotą. Polecam Wam go chociaż przetestować.

Artykuł Niepowstrzymany goleador – jak spisuje się w grze Lewandowski TOTS? pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Gaucho w FIFA 23 jest bez wątpienia jedną z najbardziej oczekiwanych kart przez wielu graczy w tej edycjii gry. Jego reputacja i status legendy piłki nożnej są dobrze znane dla fanów, a teraz możesz mieć go w swojej drużynie! Od momentu pojawienia się w FIFA 23, wielu graczy czekało z niecierpliwością na to, jak Ronaldinho będzie prezentować się w tej grze. Jego umiejętności szybko stały się jasne i był uważany za jednego z najlepszych piłkarzy.

Karta Magika w FIFA 23 została wyposażona w imponujące umiejętności. Jego szybkość i techniczne umiejętności sprawiają, że jest to doskonały piłkarz do gry w ofensywnym stylu. Można go również ustawić jako pomocnika lub skrzydłowego, aby maksymalnie wykorzystać jego ogromny potencjał. Jeśli chodzi o strzelanie bramek, ma on bardzo silny strzał z obu nóg oraz doskonałe dryblingowe umiejętności i zdolności przechwytywania piłki. Jego inteligentne podania i precyzyjne kopnięcia mogą być idealnym narzędziem.

Jego statystyki są imponujące, a jego umiejętności sprawiają, że gracze chcą go mieć na swojej drużynie. Jest to jeden z najbardziej atrakcyjnych i wyczekiwanych piłkarzy w każdej fifie. Ofensywna siła Ronaldinho jest oszałamiająca – ma on 90 dryblingu, 88 podań, 4 gwiazdki słabszej nogi, no i oczywiście jego legendarne 5 gwiazdek sztuczek.  Wszystkie te wartości czynią go idealnym do tworzenia okazji bramkowych dla twojej drużyny oraz umożliwienia jej przemieszczania się po boisku bez problemów.

Karta Ronaldinho w FIFA 23 jest niesamowita. Potrafi strzelić gola z każdej pozycji i to w sposób, który może Cię zaskoczyć. Możesz uzyskać absurdalne bramki, takie jak strzały na odległości kilkudziesięciu metrów czy też rzuty wolne dochodzące do samego tyłu siatki. Karta Ronaldinho ma również doskonałe umiejętności dryblingu, co pozwala mu skutecznie ominąć przeszkody i dotrzeć do bramki bezbłędnie. Jego precyzyjne centrowanie i technika podań są bezbłedne nawet dla najbardziej wymagających graczy. Karta Brazylijczyka w FIFA 23 to znakomity perfekcyjnego dryblera. Zawodnik pokazuje swoją klasę i umiejętności. Jest zdolny do tworzenia niesamowitych akcji, a także potrafi być skutecznym graczem w ofensywie i pomocy. Karta Ronaldinho ma mocne statystyki, co oznacza, że można na nim polegać w każdej chwili meczu. Jego szybkość i precyzja sprawiają, że jest to idealny dodatek do Twojej drużyny FIFA 23!

Plusy i minusy

+ Nieziemskie strzały
+ Narodowość
+ Drybling
+ Sztuczki
+ Słabsza noga
+ Ronaldinho.
– Tempo
– Cena
– Wytrzymałość

Artykuł FUT 23: Wiecznie uśmiechnięta legenda brazylijskiej samby! – Ronaldinho (89) pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Victor Osimhen to najnowszy zawodnik miesiąca serie A w grze FIFA 23. Jego karta zawiera imponujące statystyki, a jednocześnie jest ona stosunkowo tania. Napastnik Napoli ma obecnie 88 ocenę i cechuje go szybkość, strzelanie oraz doskonałe umiejętności techniczne. Jak pokazują statystyki, Victor Osimhen był niezrównany w tym sezonie we Włoszech – zdobywając 16 bramek i notując 4 asysty. Został on uznany za gracza miesiąca serii A przez EA Sports, dzięki czemu można łatwo dostrzec jak duże postepy poczynił ten 24-letni piłkarz od czasu gdy trafił do Napoli zimą 2020 roku.

Karta gracza miesiąca Victoria Osimhena w FIFA 23 to absolutnie absurdalna okazja dla miłośników piłki włoskiej. Ten napastnik z Serie A ma statystyki, które są po prostu niezwykłe – i jest strasznie opłacalny, biorąc pod uwagę cenę w jakiej można go teraz zdobyć. Jedyne co musimy za niego zapłacić to jeden skład 83 i jeden skład 84. To tyle co musimy zapłacić za napastnika który z stylem gry strzelec w grze jest oceniony na 93. Wszystko to sprawia, że karta ta staje się jednym z najlepszych obecnie na pozycji napastnika w serie A i może nawet przerasta takich zawodników jak Di Natale.

Karta gracza miesiąca serie A z Victorem Osimhenem jest świetnym SBC do wypróbowania dla miłośników Serie A. Jego statystyki są bardzo imponujące i jeśli ktoś szuka opłacalnego SBC, to ta karta jest idealna. Duża liczba ulepszeń posiadanych przez tę kartę gwarantuje, że możesz osiagnąć doskonałe wyniki bez wydawania dużych ilości pieniedzy na inne elementy Twojego skladu. Wiemy juz, ze Victor Osimhen jest wart swojej ceny i napewno powinien być brany pod uwage przy tworzeniu swojego skladu.Jeśli szukasz sposobu na ulepszenie swojego składu, to ta karta powinna być pierwsza na twojej liście do rozważenia.

Plusy i minusy

+++++ Cena
+++ Tempo
+ Skoczność (96)
++ 4/4 gwiazdki
+/- Drybling
+ Strzały
+ Liga
– – – Narodowość

Artykuł FUT 23: Zawodnik miesiąca Serie A – styczeń! pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Z powodu iż EA wypuściło powtarzalną paczkę z ikoną, myślę że jest to idealny moment aby opisać moje przekonania wobec karty Hristo Stoichkov’a- to Bułgarska legenda piłki nożnej,  jego karta MID, o której będę mówił jest moim zdaniem jedną z najlepszych ukrytych bestii w tej grze. Zyskał reputację jednego z najlepszych graczy, którzy kiedykolwiek grali w reprezentacji Bułgarii, jako jedyny Bułgar zyskał on nagrodę złotej piłki. Jego niesamowita zdolność podań, potężne strzały i umiejętności dryblingu sprawiają, że jest absolutnym koszmarem dla obrońców. Jest też niewiarygodnie szybki, co czyni go zagrożeniem dla każdej obrony. Jego ogólna ocena 90 czyni go niezłym nabytkiem dla każdego zespołu, który chce dominować w grze FIFA 23. Karta Bułgara ma swoje wady. Po pierwsze, karta jest dość droga, kosztuje około 370 tysięcy monet w trybie Ultimate Team. Może to odstraszać tych, którzy chcą zbudować swój zespół przy ograniczonym budżecie.

Karta Hristo Stoichkova ma wyjątkowo wysokie statystyki jak na kartę z ovr 90, co czyni go jednym z najlepszych piłkarzy z tym właśnie overallem w FIFA 23. Jego tempo jest ocenione na 90, tak samo jak i strzały i drybling. Zaskakująco dobrze oceniona jest jego umiejętność centr, oceniona na aż 90, co pozwala grać nim jako lewy skrzydłowy, lub jeden z dwóch napastników, obok zawodnika który mógłby finalizować jego centry. Oznacza to, że będzie on doskonałym dodatkiem do każdego składu drużynowego FIFA 23, dla graczy szukających kompana dla swojego wysokiego napastnika. Hristo Stoichkov posiada doskonałe umiejętności techniczne, dzięki czemu może efektywnie przenosić grę w wybitnie szybkim tempie i tworzyć groźne sytuacje strzeleckie swojej drużynie oraz równocześnie bronić w środku pola. Jest tego typu graczem idealnym do budowania akcji ofensywnych lub pomocy w środku pola na boisku podczas meczów FIFA 23. Zdobywca złotej piłki z roku 1994 to wybitny piłkarz, jest on prawie idealnym napastnikiem ze świetnymi umiejętnościami strzeleckimi. Może bardzo szybko przemieszczać się po boisku i ma dobre dryblingi, co umożliwia mu znajdowanie się w rewelacyjnych sytuacjach. Posiada również doskonałe umiejętności techniczne i silne uderzenia, dzięki czemu może finalizować sytuacje strzeleckie z najwyższym skutecznością. . Ogólnie rzec biorąc, Hristo Stoichkov to absolutna bestia w FIFA 23 – jeśli chcesz mocnego napastnika to jest on fantastycznym zawodnikiem właśnie na tą pozycje. Karta Stoichkova wyróżnia się absurdalnie dobrą umiejętnością “przeciskania” się. Przy użyciu lb jest on prawie nie do zatrzymania, ponieważ nawet jak on wbiegnie w obrońce, albo odbierze on mu piłkę, absurdalnie często zauważyć możemy jak Stoichkov z powrotem zabiera piłkę i biegnie dalej jakby nigdy nic.

Hristo Stoichkov w FIFA 23 to jedna z najbardziej dynamicznych postaci w FIFA 23. Jego szybkość, precyzja strzałów i sylwetka czynią go idealnym do gry ofensywnej. Ma on też świetne umiejętności driblingu oraz zdolność do przebijania się przez obronę rywala. Niestety, ma on także kilka mankamentów – może być bardzo powolny w grze bez piłki, a jego strzały mogą być czasem niedokładne i niecelne z powodu 3 gwiazdek słabszej nogi. Mimo tych minusów, Hristo Stoichkov radzi sobie doskonale na boisku; jest skuteczną bronią podczas akcji ofensywnych i potrafi wygrać mecz dla swojej drużyny dzięki swojemu talentowi i umiejętnościom technicznym.

Plusy i minusy.

+Sylwetka, sposób w jaki umie się przecisnąć
+Tempo
+Drybling
+++Podania
+Agresja (93)
-Cena
—Narodowość

Artykuł FUT 23: Bułgarski magik! Hristo Stoichkov (90) pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Jak zwykle pod względem wykupionych licencji gro nie zawodzi. Do dyspozycji masz masę lig, turnieje i tryb menadżerskie (o którym za kilka akapitów), sporo bajerów do kupienia za zdobyte punkty, bonusowe filmiki, drużyny, stroje.. Patrząc na menu i opcje, wydaje się, że mamy do czynienia 2 najlepszą gry piłkarską w historii. Do pełni rozgrywkowego szczodra brakuje tylko możliwości wystąpienia w mistrzostwach świata [choć można samemu stworzyć turniej, który świetnie je zastępuje).ale nic dziwnego – wszak prawie na pewno EA Sports kilka miesięcy wyda kolejną odsłonę serii  zatytułowanego FIFA World Cup 2006.

Wszystkie zalety jednak są warte dużo mniej, niż to się wydaje no pierwszy rzut oka. Nie sposób nie porównywać gry EA Sports do jej największej konkurencji z Konami: Pro Evolution Soccer. A tego porównania FIFA nie wytrzymuje, przegrywając pod względem grywalności samego meczu. Lista wad Jest długa. Fatalnie zostały zrobione podania, przez co w wielu momentach nie masz pojęcia, w którą stronę pójdzie piłka po naciśnięciu odpowiedniego klawisza. Wielokrotnie okupisz to straconą dobrą sytuację, a nawet odtworzeniem drogi do własnej bramki. Kolejną niezwykle irytującą wadą jest bezsensowne zachowanie piłkarzy nie znajdujących się przy piłce. Nie można liczyć, że sami pomyślą, by przy kontrataku pruć do przodu. Zamiast tego… hamują! A jeśli sądzisz, że gdy piłkę moją pomocnicy, napastnicy powinni być w odległości celnego podania po ziemi, to się mylisz

Prawdziwa maestria piłkarzy objawia się dopiero wtedy gdy starają się oni wyko- pod piłkę ze swojego pola karnego. Gdy używasz do tego celu przycisku strzału, zawodnik prawie zawsze wybija piłkę na rzut rożny, choćby nawet miał możliwość wyekspediowania futbolówki daleko poza linię połowy. Ba, nawet nieatakowany przez nikogo z zapałem godnym lepszej sprawy potrafi kopnąć piłkę z finezją i skutecznością  pięcioletniej dziewczynki. Raz nawet ku mojemu szczeremu rozbawieniu jeden z moich wykopał piłkę do własnej bramki. Czasem można tylko załomać ręce.

Nie chcę jednak, żebyś pomyślał, iż gro jest jakoś szczególnie nieudana- Po prostu prawie żadne ze wspomnianych wyżej ,wad (poza nie najlepszym wybijaniem piłki) nie występowała w wydanym rok temu PES-ie. Dlatego dziś wolę pograć sobie w niego, niż denerwować się przy kolejnej ,rewolucyjnej” odsłonie FIFA. W praktyce jednak zabawa wciąż jest całkiem niezła, a satysfakcja ze strzelenia bramki niemała. Tym bardziej że w tej odsłonie zdecydowanie poprawiono pracę obrony. Do tego stopnia, że czasem niezwykle trudno jest ominąć podaniem po ziemi przeciwnika, stąd też niepotrzebnie straconych piłek będzie zdecydowanie więcej niż w poprzednich częściach. Dla względnej równowagi można za to powiedzieć o czasami bzdurnie zachowujących się bramkarzach, którym zdarza się puszczać niewybaczalne szmaty.

Autorzy wprowadzili do gry kilka elementów, 20 które należą się duże brawo i małe jasne. Miło powitać na przykład wskaźnik morale zespołu. Przy wyniku, wyświetlanym przez całą grę w jednym rogu ekranu, pojawiają się kropki (od Jednej do trzech). Oznaczają one aktualne nastawienie piłkarzy. Gdy przy drużynie widnieją trzy, świat należy do niej i możesz liczyć, że gracze nie spudłują w decydującym momencie i ogólnie będą się rwać do boju, Jeśli jednak w rogu pojawi się tylko jedna kropka, będziesz zmuszony do dużo większej gimnastyki. Podczas meczu no samopoczucie ma wpływ przede wszystkim stosunek bramkowy, dokonywane zmiany, zmęczenie i wykorzystane sytuacje, Jeśli np. zdarza ci się nie strzelić karnego, zacznij zbierać pieniądze no psychoanalityków. Tych oczywiście w grze nie ma, ale dzieki trybowi menedżerskiemu FIFA06 oferuje znacznie więcej niż jakakolwiek inna zręcznościowa gra piłkarska. No tym polu PES nie ma czego szukać gdyż rozgrywając sezon w produkcji EA Sports, masz wpływ nie tylko no składy i transfery (a takie pożyczanie zawodników), ale i ceny biletów, pozyskiwanie sponsorów, treningi oraz wyszukiwanie nowych talentów. Oczywiście nie ma obaw, że zostaniesz przygnieciony setkami tabel i nie wyjdziesz na murawę – takie atrakcje zostawiono grającym w FIFA Manager 06. Tu, o ile masz ochotę, możesz rozgrywać każdy mecz osobiście. Jeśli wolisz tego uniknąć, jest jeszcze opcja „szybkiej symulacji” oraz “ symulacji z podglądem” i podczas której na ekranie pojawiają się tylko informacje o tym, co aktualnie dzieje się na boisku (taka zubożona wersja Championship Managera sprzed kilku lat).

Z technicznego punktu widzenie w grze nie zmieniło się praktycznie nic. Patrząc na ewolucję grafiki, kolejne części prawie się nie różnią od tych z 2000-2001 roku.  Z jednej strony to dobrze, bo cieszyć się grg może każdy, nawet posiadacz komputera kupionego dobrych kilka tat temu, ale jednocześnie dziś już tak paskudnie płasko dwuwymiarowa publiczność jest średnio efektowna. Duży plus należy się zo próby odwzorowania facjat piłkarzy. Oczywiście część z nich ma niewiele wspólnego z rzeczywistością, ale przynajmniej uniknięto większych absurdów, a niekiedy naprawdę się postarano. Np, Radosław “polski Beckham” Majdan ma śmiesznie wyglądające długie blond włosy,,. Szkoda, że kamera nie wodzi po trybunach w poszukiwaniu jego niezwykle inteligentnej małżonki. Kolejny plus należy się za to, że można włączyć sędziów liniowych, ale szkoda, że służą oni tylko wątpliwą , pokraczną ozdobę, trzymającą bezsensownie swoją sztywną chorgiewkę, nie wskazując niczego.

Dwojakie odczucia mam też w stosunku do oprawy dźwiękowej. Ścieżek muzycznych, odgrywanych tylko w menu, jest sporo i jak zwykle świadczą o doskonałym guście muzycznym ekipy EA Sports. Odgłosy stadionu i kopanej piłki nie zmieniły się zbytnio od 1996 roku, gdyż już wtedy były „identycznie naturalni”. Gorzej jest z działaniem komentarzy, które chyba po raz pierwszy w serii czasem są nieco spóźnione. Więcej na ich temat w ramce.

FIFA 06 to, pomimo wszystkich gorzkich słów powyżej, gro całkiem niezłą, a na pewno lepsza niż jej poprzedniczka, Problem EA Sports polega na tym, że w przeciwieństwie do innych swoich tytułów (NBA, NHL, Madden i co tam jeszcze), ich kopana ma na rynku silną konkurencję w postaci PES-a, A do poziomu cyklu Konami im jeszcze daleko…

Artykuł Retro- Recenzja FIFA 06 z Click 11/2005! pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Zanim jednak napiszę cokolwiek o samej karcie w FUT, warto spojrzeć na wątek historyczny samej kariery tego wspaniałego dryblera. Garrincha to tylko przydomek – formalnie, piłkarz nazywał się Manuel Francisco dos Santos. Dość zawiłe, więc pewnie stąd wziął się też przydomek tej legendy. Urodził się w 1933 roku, zmarł w 1983, czyli co jak co, ale dość szybko, ale był on mocno chory. Musicie poczytać sobie o jego życiu, bo było ono dość… ciekawe…

Patrząc na jego samą karierę, to był to naprawdę wielki piłkarz. Klubowo zasłynął w rodzimym Botafogo FR, i do dziś jest uważany za największą klubową legendę. Rozegrał w nim ponad 600 spotkań. Później miał jeszcze kilka, ale mało znaczących w kontekście jego kariery klubów. Reprezentacyjnie zdobył dwukrotnie Mistrzostwo Świata. Grande Garrincha!

Karta na papierze

Powiem Wam, że naprawdę ciężko się do czegokolwiek przywalić patrząc na kartę Brazylijczyka. Zawsze można powiedzieć, że mogłoby być czegoś więcej, no ale niby po co? Po co narzekać, skoro patrząc na tą kartę, jest ona w stu procentach kompletna? Na prawej stronie jest to po prostu istny geniusz. Szybki, naprawdę szybki, zwinny drybler. Ma 5 gwiazdek sztuczek. Tyle mam do powiedzenia. Co będzie miało przełożenie na późniejszą część artykułu. No i jeszcze jedno – cholernie dobre podania na papierze, ocenione aż na 92. Patrząc na tą kartę, jest to karta do TOTS. Jego cena na PC to 700 tysięcy monet.

Moja drużyna

Moja drużyna właściwie prawie się nie zmieniła. Mam teraz lepszego napastnika, którym jest Diego Forlan, ale naprawdę mało gram w FUT, więc wybaczcie mi ten brak świeżości w drużynie. Mam za to nowego Trenta Alexandra Arnolda i właśnie Garrinchę, których udało mi się ostatnio trafić. Jezu, co za fart. I to dwóch gości trafiłem za namową kolegi, bo byłem uparty i powtarzałem w kółko – nigdy więcej nie nabiorę się na ten syf od EA. A tu proszę, są takie wzmocnienia na prawej flance. Mam jeszcze 100 tysięcy, więc możecie zaproponować, kogo ewentualnie mogę dokupić. Gram na PC. Walczę teraz w lidze 6 w takiej formacji, jak widzicie poniżej, i w takiej też wszystkie mecze u mnie w klubie rozegrał Garrincha. Z jakim skutkiem?

Garrincha w samej grze

Pytacie, z jakim skutkiem Garrincha odbył u mnie te niemalże 20 spotkań – otóż ze skutkiem fenomenalnym. Ja od razu zaznaczam, że to nie jest dość od strzelania całej sterty bramek, bo u mnie sytuacje wykańcza Smolarek i Forlan. Ale to jest gość od cholernie dobrej zabawy na prawej flance, do świetnych podań prostopadłych, ale i nie tylko. Ma 5 gwiazdek sztuczek, co ewidentnie tą zabawę ułatwia i sprawia jeszcze fajniejszą, ale i bez tych 5 gwiazdek jest geniuszem. Ja generalnie sztuczek zbyt dużo nie używam, ale jeśli używacie, to możecie się nim jeszcze lepiej bawić. Czy on ma jakieś wady? Na siłę można by powiedzieć, że mógłby mieć 5 gwiazdek słabszej nogi i kapkę lepsze strzały, ale uwierzcie, że nie będziecie nim aż tak dużo strzelać. U mnie z myśliwym robił wielką robotę, a sami zobaczcie na jego statystyki. Niszczyciel!

Podsumowując…

Szczerze, Garrincha to chyba najlepszy skrzydłowy, jakim grałem w tej grze. Nie ma chyba za bardzo jakiejś większej wady, a za to daje mnóstwo frajdy z gry. I jest przede wszystkim ogromnie użyteczny. Nie mam pytań patrząc na jego samą kartę i to, co wyprawia w grze. Jeśli macie wolne 700 tysięcy na PC i puste miejsce na prawej flance – musicie go sobie sprawić!

Stosunek jakość-cena: 9/10
Ogólna ocena: 9/10

Artykuł FUT 23: Brazylijski magik – Garrincha (92) pochodzi z serwisu FIFASite.pl.