Powiedzmy sobie szczerze – Lewandowski nigdy nie był zawodnikiem, który wpasowywał się w silnik gry. Będąc już kompletnie szczerym – jego wszystkie karty, poza tymi najczęściej niebieskimi – były po prostu niegrywalne od listopada. To fakt, z którym musimy się boleśnie mierzyć, bo nie do końca zawsze możemy wykorzystać szansę gry Polakiem w FIFA Ultimate Team. To znaczy się – możemy, ale nie tak, jakbyśmy chcieli.

Robert w swojej historii dostał wiele bardzo wysoko ocenionych kart – w tym dwie aż na 99. Obiema miałem przyjemność rozegrać pewną ilość spotkań i mam sobie wyrobioną o nich opinie. Były świetne, ale dalej nie na poziomie niżej ocenionych wtedy Ronaldo czy Mbappe. Teraz, gdy przetestowałem Lewandowskiego poczułem coś zdecydowanie innego. I wiem, czego to jest zasługa.

Karta na papierze

Patrząc na kartę naszego najlepszego piłkarza w historii, można by śmiało zaryzykować stwierdzenie – “90 tempa w czerwcu? Przecież on będzie kompletnie niegrywalny!”. Czy tak będzie, to faktycznie dowiecie się nieco później. Ale po kolei. Na karcie Roberta przede wszystkim wyróżniają się statystyki typowo strzeleckie. Jak na klasyczną “9” przystało, Robert ma najwyżej ocenione strzały w grze jako jeden z bodajże dwóch piłkarzy. Jest także nadzwyczaj silny i na karcie ma także dobry drybling. Ale jak wiemy, nie statystyki czynią kartę grywalną.

Drużyna do testu

Roberta Lewandowskiego przetestowałem w wariancie “4-3-3” z tym razem defensywnym pomocnikiem. Grałem także w wersji z ofensywnym pomocnikiem, ale ostatnim składem był ten z cofniętym Busquetsem – więc taki też Wam pokażę. Szczerze powiedziawszy to nie jest jakaś spektakularna drużyna – oczywiście jak na to, że jesteśmy już po wszystkich kartach “TOTS”. Drużyna nie jest spektakularna, ja nie jestem zbyt częstym i dobrym graczem, więc Roberta Lewandowskiego testowałem czymś takim na poziomie 6. dywizji w Division Rivals.

“Lewy” – niepowstrzymany!

Robertem rozegrałem jedenaście spotkań. Dziewięć z nich to spotkania na poziomie Division Rivals, z czego siedem meczów wygrałem. Musiałem zagrać jeszcze kilka meczów w Squad Battles aby dobić jakieś wyzwania, więc na statystyki Roberta patrzyłbym z lekkim przymrużeniem oka. Ale do rzeczy.

Lewandowski okazał się być nieposkromioną bestią w realiach Ultimate Team. Ten gość jest przede wszystkim tak dobry z racji, że na konsolach nowej generacji i PC może być “lenghty”. Przez to jego rozpędzanie jest znacznie lepsze, w szczególności przy prostopadłych piłkach. Ciężko, aby jakiś obrońca go wyprzedził. To jest jego największy atut, zaraz obok jego wręcz perfekcyjnych strzałów. Robert praktycznie nie pudłuje, a jeśli już – to bardzo rzadko. Pomaga mu w tym 5 słabszej nogi. Myślę, że jego wykończenie może być najlepszym w grze – oceniając go już po grze wspaniałymi kartami, takimi jak Eusebio, Puskas czy Mbappe. Siła i niezły wzrost także dodają tej karcie atutów sprawiając, że dobrze walczy w powietrzu, a także bardzo ciężko go przepchnąć. “Lewy” ma oczywiście kilka wad – na tym etapie gry EA SPORTS mogło dorzucić mu 5 sztuczek, których Polak chyba nigdy nie miał w historii FIFY. Niejako doskwierać też może jego zwinność, choć dla mnie nie jest to bardzo odczuwalne.

Statystyki Roberta Lewandowskiego (97) po rozegraniu jedenastu spotkań:

Warto pozyskać RL9?

Mogę napisać wielkimi literami – WARTO. Uważam, że ta wersja Roberta jest jego być może i najlepszą w dziejach FIFA Ultimate Team. Miał on już swoje genialne karty, ale sądzę, że ta jest tą najlepszą. Zapewne trochę koloryzuje z racji, że to nasz rodak – ale będąc naprawdę obiektywnym – on naprawdę daje radę. I przede wszystkim miałem “fun” z gry jego kartą. Za Polaka musimy wydać około 200 tysięcy monet, co nie jest jakąś wygórowaną kwotą. Polecam Wam go chociaż przetestować.

Artykuł Niepowstrzymany goleador – jak spisuje się w grze Lewandowski TOTS? pochodzi z serwisu FIFASite.pl.

Otóż karta Anglika jest związana właśnie z tym, o czym powiedziałem przed chwilą. O przyszłych gwiazdach i ukrytych, młodych talentach, jakim niewątpliwie jest 23 latek. Może nie jest to brylant w wieku Gaviego czy Juliana Alvareza, ale jest niewątpliwie jednym z najciekawszych przyszłościowych napastników, którzy jeszcze nie rozwinęli w pełni możliwości swoich skrzydeł.

Karta na papierze

Eddie Nketiah wygląda naprawdę zaskakująco dobrze. Jest to bazowo srebrny zawodnik oceniony na 73, a jego karta w wersji “Przyszłych Gwiazd” ma aż 89 oceny ogólnej. Ale to naprawdę nic przy tym, gdy patrzymy na jego statystyki, które wyglądają fenomenalnie. 93 tempa, a w tej statystyce kryje się przyspieszenie ocenione na prawie maximum. W oczy rzuca się też przede wszystkim świetna zwinność i drybling, ale i bardzo dobre wykończenie. Widać już na papierze, że też nie jest to dobry rozgrywający, a rasowa “dziewiątka” rodem Haalanda czy Lewandowskiego. Choć ten drugi wykazuje, że potrafi podawać piłki w efektownym i efektywnym stylu!

Moja drużyna

W mojej drużynie brakowało “tego czegoś”. Brakowało szybkiego i przepotężnego napastnika, który poradzi sobie swoimi warunkami fizycznymi, ale i szybkością czy mocnym strzałem. Zdecydowałem się więc na kupno za 130 tysięcy monet napastnika Arsenalu, oczywiście na PC. Czy się zawiodłem? O tym nieco później. Nie patrzcie na tego tymczasowego Thiago – nie miałem kogo wrzucić to miejsce, a zbieram pieniądze na nowego Pedriego. Mimo wszystko, nie zawodzę się na nim, bo serwuje bardzo dobre piłki, też do naszego głównego bohatera recenzji.

Karta w samej grze

No, przejdźmy więc do finalnej “egzekucji”. Czy warto, czy nie warto? Pograłem nieco tym zawodnikiem i muszę od razu stwierdzić, że było warto. Nie będzie to nigdy zawodnik taki jak Julian Alvarez w wersji Przyszłych Gwiazd, nie będzie to też Haaland w wersji TOTY, jeśli przyrównać go do innych tego typu napastników. Ale będzie to oryginalny, bardzo dobry, Eddie Nketiah. Jego kartą grało mi się naprawdę nieźle. Grało, i będzie mi się grać bardzo dobrze, bo nie zamierzam się go póki co pozbywać. Oczywiście, on ma swoje mankamenty – pomimo jego przyspieszenia ocenionego na 98, naprawdę tego nie czuć. Byłem wręcz zaskoczony, że tak ciężko idzie mu przyspieszanie. Ale gdy już się rozpędzi, jest naprawdę niepowstrzymany. W szczególności jego zabójcze strzały, które także pomimo słabszej nogi ocenionej na tylko 3 gwiazdki, spisują się fenomenalnie. Mocne, pewne uderzenia. On się myli tak rzadko jak Arsenal w tym sezonie traci punkty. Choć ostatnio trochę im się ta passa popsuła. Żadnych wielkich zastrzeżeń poza przyspieszaniem do niego nie mam. No i psst… te podania często mogłyby być lepsze, często nawet przy polu karnym na niewielką odległość są one dość niecelne i potrafi to zirytować.

Podsumowując…

Eddie Nketiah to naprawdę bardzo solidny piłkarz w samej grze. Jeśli patrzeć na to, jak strzela, jak zachowuje się na boisku i jak dużo ma siły, to naprawdę jest genialny. Gdy się rozpędzi, z czym czasami ma problem, jest jeszcze genialniejszy. Wiadomo – jest troszkę “drewniany”, ale ludzie – kupujemy rasową dziewiątkę, a nie mega pomocnika do przebiegnięcia całego boiska. Jak dla mnie karta bardzo, bardzo dobra!

Ocena: 9/10
Stosunek jakości do ceny: 8/10 (130 tysięcy na PC)

Artykuł FUT 23: Przyszłość ataku czerwonej części Londynu – Eddie Nketiah (89) pochodzi z serwisu FIFASite.pl.